Монголд хамгийн үнэгүй, үнэ цэнгүй юм бол ус. Тиймээс хаа сайгүй байж байдаг, хамгийн элбэг, хялбар, хямдхан зүйлийг л устай зүйрлэнэ. Эсрэгээр нь хамаг сайхан бүхнээ алттай жишнэ. Алтаар үнэлнэ. Энэ үнэлэмж тун удахгүй 180 хэм эргэх нь. Дусал усыг цэн алтаар солино. Ундны усаа асар их мөнгөөр худалдан авдаг болно. Алт, мөнгө авдар авдраар байгаад ч балга ус олдохгүйн гачлан нүүрлэж ч мэднэ. Дэлхийн өнцөг булан бүрт өнөөдөр ийм аюулын харанга дэлджээ. Азийн Энэтхэг-Пакистан, Тажикстан-Киргизстан-Узбекстан, Латин Америкийн Боливи, Африкийн Нигери гээд ундны усны төлөө дайн тулаан, хямралын ирмэг дээр байгаа улс орон, бүс нутаг олон байна.
Өнөөдрийнх шигээ асгаж, цутгасаар байх юм бол монголчууд бид ч гэсэн дээрх улс орнуудын араас орох ойрхон. Салбарын бодлого нь хүртэл усыг ариглаж гамнах бус асгаж цутгах, бохирдуулж буртаглахыг дэмжсэн шинжтэй.
Зохистой хэрэглээ, бодит хэмнэлт, технологийн дэвшил зэргийг зүгээр л уриа лоозон болгоод энд тэнд хадсанаас цаашгүй. Ус үнэгүйдэж, зардлаа ч нөхөхгүй хэмжээнд хүрч УСУГ гэж байгууллага жилд 200 тэрбум төгрөгийн алдагдалтай ажиллаж байгаагийн гол шалтгаан бол УСНЫ ҮНЭ. Хэрэглээний усны үнийн тариф нь зохистой хэрэглээг биш замбараагүй хэрэглээг өөгшүүлж байгаа энэ гажуубайдлаа харсаар хүлээсээр суусаар байх уу?
Тиймээс ундны усаа үнэ цэнтэй болгохын тулд хэрэглээний үнэ тарифыг нь нэмэх нь нэгдүгээрт хийх ажил. Ахуйн хэрэглээнээс гарч байгаа саарал усыг дахин боловсруулж, хөдөө аж ахуй, хот цэцэрлэгжүүлэх, өлөн, ноос, ноолуурын үйлдвэр зэрэгт өргөн ашиглах нь дараагийн даацтай алхам байх болов уу. Тэгж байж ус жинхэнэ утгаараа чандмань эрдэнэ болно.
Монгол өрхүүд нийт орлогынхоо 1 хувиас ч бага хэсгийг усны төлбөрт өгдөг гэсэн тоо байдаг юм билээ. Ингэхэд бид ууж идэх шар айргандаа, чихэр мөхөөлдөс гэх мэт амттанд гэх сарын нийт орлогынхоо хэдэн хувийг зарцуулдаг бол. Лав нэг хувиас илүү тоо гарна гэдэгт итгэлтэй байна. Гэтэл усгүй бол бид хэн билээ? Үнэгүй болсог усны үнийг чөлөөлөх цаг иржээ!!!
