2020 оны сонгуулиар бүрдсэн эдүгээгийн парламент шинэ гишүүд олонтой. Хэнтий аймаг, Сонгинохайрхан дүүргийн нөхөн сонгуулиар хоёр шинэ гишүүн нэмэгдсэнээр Г.Занданшатарын удирдсан танхимд анх удаа сонгогдон ажиллаж буй 34 “сурагч” тохой нийлүүлэх болоод буй юм. 2016 оны сонгуулиар 39 гишүүн анх удаа сонгогдож рекорд тогтоосон тул энэ удаагийн УИХ шинэ гишүүдийнхээ тоогоор хоёрдугаарт бичигдэж байгаа. Харин популистуудынхаа тоогоор бүх цаг үеийн рекордыг эвдэж мэдэхээр байна. Тиймээс шуудхан хэлэхэд өнөөгийн парламент, Засгийн газраас ард түмэн бодитой, нааштай ажил, даацтай цараатай үр дүн хүлээх нь цементэн дээр цэцэг ургахыг хүлээхээс дор гэхэд болно. Учир нь популистууд хэзээ ч биелэшгүй зүйл амалдаг. Популизмын талаар янз бүрийн тодорхойлт байдаг ч үндсэндээ “Олон нийтийн эрх ашгийг хамгаалж, тулгамдсан асуудлуудыг нь хурдан бөгөөд хялбараар шийдэх амлалт өгөх бодлого” гэдэгт олонхи нь санал нэгддэг. Ийм амлалтаар төрийн эрхэнд гарч ирсэн популистууд асуудлыг шийдэж, урт хугацааны хөгжлийн бодлого боловсруулж хэрэгжүүлэх тал дээр тэг заадаг. Тиймээс дараачийн сонгуулиар юу ч хийгээгүйгээ далдалж нуухын тулд, дахин сонгогдохын тулд өмнөхөөсөө илүүг, өрсөлдөгчөөсөө давж гарах ихийг амалдаг байна. Ингэсээр яваад улс орноо элгээр нь хэвтүүлж, ард түмнээ иргэний дайнд түлхсэн популист удирдагчид цөөнгүй. Төрийн эрхэнд гарсан популистууд унахдаа улс оронтойгоо хамт нурдаг айхтар гашуун сургамжийг Венесуэл, Беларусь гэх мэт улс орнуудаас харж болно.
Зимбабвегийн ерөнхийлөгч Р.Мугабе популист амлалтаа сонгуулиас сонгуульд ахиулсаар эцэстээ газар, байр орон сууцыг иргэддээ үнэгүй өгнө хэмээн мэдэгдэж, харин түүнийгээ биелүүлдэг дээрээ тулахад хууль гаргасан болж зальдаад, “Баячуудаас ав, өгөхгүй бол хүчээр ав” хэмээн турхирч нийгмээ хуваан хагаралдуулсан бэлээхэн түүх бий. Манайд ч гэсэн 2020 оны УИХ-ын сонгуулиар МАХН иргэдэд байр үнэгүй өгнө хэмээн зарлаж, олон хүн түүнд нь итгэн бүртгүүлсэн нь Монгол популизм оргилдоо хүрсний жишээ билээ. Иргэн бүрт орон сууц үнэгүй өгнө хэмээн амалж байсан улс төрийн хүчин эдүгээгийн эрх баригч намтай нэгдэн нийлж, нэг хөнжилд орсныг энд сануулах нь илүүц биз.
Түүнчлэн ардчиллыг ганцаар өмчилдөг ч ардчилсан байж чадахаа больсон Ардчилсан намын өнөөгийн энэ задрал, доройтол ч популизмтай шууд холбоотой. Ардчилсан намын доторх популист улстөрчдийн нөлөө хэт хүчтэй болсноор барууны үзэл баримтлалаасаа ч төөрч, үйл ажиллагаа нь эцэстээ доголдож, лидерүүдийнхээ зодооны хөлд үрэгдэж дуусч байгаа. Популизмыг хамгийн гарамгай хийдэг улстөрч С.Ганбаатар, популизмаа мэдэхгүй ч өөрийн мэдэлгүй популизм хийдэг С.Жавхлан нарыг намдаа урин залж, хадаг барин угтсанаас нь харахад л энэ бүхэн тодорхой.
Эх нь хээр алаг бол унага нь шийр алаг гэдэгчлэн намууд нь ийнхүү популист үзэл хандлагатай болсон тул намуудын толь болсон парламент ч популистуудаар дүүрчээ. Хамгийн харамсалтай нь улс төрд салхи оруулж, шинэ, зөв бодлого боловсруулан түүчээлэх хүмүүс гэж ард түмэн итгэж сонгосон залуус нь популист улстөрчдийн жагсаалтыг тэргүүлж байгаа явдал юм.
